zo ontzettend de waarheid...
Door: KanjerMichael
05 November 2010 | Nederland, Rotterdam
gekund ......
Hoe houd je het vol!
Horen jullie dat nou ook met enige regelmaat?
Ik had het niet gekund!
Ook eentje die de revue bij tijd en wijle passeert.
Hoe kun je het?
Tja, wat moet je dan .....
Wat ontzettend moedig en dapper.
Moet je je kind dan alleen laten?
Als ik iets kan doen laat het maar horen....
Men zal het ongetwijfeld goed bedoelen.
Men wil iets zeggen om te helpen maar weten niet wat.
Hoe houd je het vol!
Je zult wel moeten.
Het is een trein waar je ongewild inzit en die nergens stopt.
Deze dendert maar door en je kunt er niet uit, er is geen station waar deze trein stopt.
Soms een korte tussenstop.
Soms een lange stop ....
en soms stopt de trein gewoon nooit meer.
Wat moet je dan?
Ik had het niet gekund!
Wat wil je dan?
Je kind alleen in het ziekenhuis achter laten?
Je kind bang laten zijn als het weer geprikt wordt?
Als je kind misselijk is van angst of behandeling?
Natuurlijk kun je dat.
Hoe kun je het!
Hoe kun je wat?
Een sonde bij je kind inbrengen?
Je kind zelf prikken?
Toe moeten zien dat je kind weer onder narcose gaat.
Dat je kind weer in een tunnel verdwijnt om een scan te laten maken?
Je zult wel moeten want je wilt dat je kind beter wordt of de allerbeste behandeling krijgt.
Moedig en dapper ....
Dat zijn niet wij, dat zijn onze kinderen.
Die zijn moedig en dapper.
Wij moedigen ze aan.
Proberen te steunen ....
te ondersteunen en te troosten.
Als ik iets kan doen...
ja je kunt zoveel doen alleen wij vragen niet.
Vragen kost energie en dat is er even niet, dus laat maar .....
En heel eerlijk ... als je vraagt komt het vaak toch niet uit ....
Ja, we houden vol ......
eigenlijk kunnen we niet maar we moeten ...
niet wij maar onze kinderen zijn ontzettend moedig en dapper.
En wij staan aan de lijn en coachen onze kinderen.
Steunen de kanjers en proberen ze te helpen.
Wij voeren het woord bij de artsen ...
beslissen ...
Gelukkig dat wij het kunnen, het volhouden en ook moedig en dapper zijn!
Het is veel beter om te horen ....
Geef me nu je boodschappen briefje,
ik ga nu boodschappen voor je doen.
Geef me nu je sleutel,
ik ga je hele huis nu stofzuigen.
Hier heb je een pan met eten,
aan koken zullen jullie nu wel niet denken.
Wij nemen zaterdag de andere kinderen mee naar het pretpark,
zijn die er ook even uit.
Geef mij nu die tas met kleren mee,
ik ga ze wassen en strijken.
Maar hoe vaak hoor je dat?
(Geschreven door Elisabeth en met toestemming gejat van Hanneke)
-
12 November 2010 - 16:42
Nicole:
jeetje mo, wat mooi. En het is ook zo, mensen (waaronder ik ook) willen hulp bieden en steunen alleen schiet je snel tekort. Het leven staat voor jullie stil en voor de omgeving schiet het voorbij. Ik wil je laten weten dat ik veel aan jullie denk maar van daden komt het helaas niet en dat spijt mij. Heel veel sterkte en als het uitkomt komen tom en ik een keertje langs. -
13 November 2010 - 21:33
Elisabeth:
Ik zag het bericht op de hyves van Hanneke en Alide. Tja, dan ben je toch nieuwsgierig (erg hé). En zie daar ... ook bij jullie kanjer zie ik mijn blog staan. Geschreven vanuit 'wanhoop' van vele ouders die een chronisch of ernstig ziek kind hebben. Zoals ik al heb gelezen ... ook zo op toepassing bij jullie.
Heel veel sterkte en kracht,
Elisabeth -
20 November 2010 - 10:56
Annelies:
Ja ook heel herkenbaar hoor ik zei altijd als de mensen vroegen hoe houden jullie het vol, dan zei ik de buurvrouw had niet zo goed voor onze zoon kunnen zorgen als wij !
En dat is bij jullie ook niemand kan zo goed voor Mike zorgen als jullie.
Mensen zijn gewoon vaak erg lomp maar ze zullen het wel goed bedoelen neem ik dan maar aan.
Groetjes annelies
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley