een update van woensdag 23-6
Door: KanjerMichael
24 Juni 2010 | Nederland, Rotterdam
Vandaag woensdag 23-6... De dag begon redelijk rustig. om een uurtje of 11 mocht de catheter uit. Om 11 uur kwam ook Erwin (de pedagogisch medewerker) een spelletje met Mike doen. Erwin laat Mike heerlijk spelen en vraagt tussen neus en lippen door wat hem dwars zit. Ik ben er even vandoor gegaan want Mike praat minder als ik er bij ben. Ik ben even naar de AH hier in de buurt gelopen en heb even wat lekkere dingen gescoort. Na een klein uurtje was ik weer terug. Ook kwam de schooljuf van de ziekenhuisschool langs. Mike krijgt als het mogelijk is iedere schooldag een uurtje les. Niet dat hij het er mee eens is maar dat maakt niet uit. Zij kwam ook om 11 uur. Dit viel niet helemaal goed bij Mike en die zat met een sjacherijnig koppie te kijken. De juf zei daarop dat ze ook om 14.00 uur terug wilde komen. Maar ja... Youry zou ook komen spelen vanmiddag. Toch is de keuze gemaakt om de les dan om 2 uur te doen. Om een uur of 1 kwamen Stefan, Chelsea, Youry en mijn moeder aan. Mike lag nog te slapen dus wij zijn even een kop koffie gaan halen in de ouderkamer. (hier 5 meter vandaan! Heeeerlijk.) Chelsea ging even kijken om half 2 en komt gehaast terug gerend. Mam!! Mike heeft gespuugt. Nou dat was een understatement kan ik je zeggen. De kots zat bij zijn nachtkasje op en heel het bed zat er onder. Dat was er met volle kracht uitgespoten. Het bed maar weer eens verschoond en toen kwam de juf. Helaas! Youry is even met Chelsea in de speelkamer gaan spelen en wij hebben nog maar een kop koffie genomen. Om een uurtje of half 3 was de les klaar en zijn we bij Mike gaan zitten. Mijn moeder ging weer terug naar Leeuwarden dus die moest op de trein gezet worden en Chelsea moest naar zwemles. Youry is lekker bij Mike gebleven. Ze hebben het leuk gehad... Mike geniet zo als Youry er is. Maar toch kon ik ook zien dat hij kapot was. Tevens begon zijn buik op te zwellen en zijn gezicht. Op een gegeven moment leek het jochie wel zwanger zeg! Nu de katheter eruit gehaald was moest hij voor 17.00 uur geplast hebben. Om half 5 ging hij toch maar even proberen. Een kleine 50 ml was het resultaat. Dat is heel weinig. Nog even afwachten zei de zuster. Om 7 uur leek hij nog wel dikker geworden en zijn kop plofte bijna uit elkaar. We hebben de zuster er maar weer bijgehaald. Zij heeft nog een bladderscan gemaakt. (een scan die meet hoeveel urine zich in de blaas bevind) Er zat 296 cc urine in zijn blaas. De zuster vertrouwde het ook niet en die heeft de oncoloog maar weer gebeld. Zij gaf aan dat ze nog even wilde afwachten en dat Mike elk half uur gedurende 2 uren moest proberen te plassen. Dit in verband met zijn hele lage weerstand. Ze willen liever niet weer een catheter inbrengen nu hij zon lage weerstand heeft, omdat het infectie gevaar levensgroot aanwezig is. Na die 2 uurtjes ging het plassen nog niet en was hij nog verder opgezwollen. De Oncoloog werd weer gebeld en ze zou komen. Om half 11 vanavond kwam ze en bekeek ze Mike. Ze was van mening dat dit ook niet kon en dat er toch weer een katheter ingebracht moest worden. Dit probleem schijnt te onstaan door de Tramal (morfine). Deze kan als bijwerking hebben dat de blaas wordt stilgelegt. En zoals het Mike betaamt gebeurt dat dan ook bij hem. Hij heeft inmiddels een trackrecord van bijwerkingen op zijn naam staan. Hij reageert op alles heel heftig en als er bijwerkingen zijn op medicatie of chemo dan krijgt hij ze ook. Nu stond de oncoloog dus in dubio. Doen we een catheter met een vergrote kans op een infectie die Mike er nu niet bij kan hebben?? of doen we het niet en nemen we het risico dat de blaas helemaal gek gaat doen. Het is toch de catheter geworden. Er moest gelijk ook bloed afgenomen worden om bepaalde waardes te laten bepalen zodat daar medicatie op aangepast kan worden zodat Mike die dikke buik kwijt raakt en die plofkop uiteraard. De Tramal moet zo snel mogelijk afgebouwd worden en deze moet worden vervangen door iets anders. Daar gaan ze morgen naar kijken. Voor vannacht gaan ze in ieder geval de dosis halveren. Ik hoop dat het vannacht een beetje rustig blijft en dat we nog enigzins kunnen gaan slapen. Mike ligt nu lekker te slapen maar is heel onrustig. Hij ligt te praten over medicijnen, catheters, chemo etc. Wat zal er allemaal in zijn koppie omgaan. Hij heeft nu heel duidelijk het gevoel dat zijn lichaam hem in de steek laat. En in zekere zin is dat ook wel zo. ?Heel zijn lichaam is van slag en het ene na het andere probleem dient zich aan. ?Het ene is opgelost en daar komt het andere weer.
Nou ja... Ik ga maar eens proberen te slapen en morgen zien we wel weer verder.
Dan kom ik maar weer eens met de zin die ik altijd tegen Mike zeg:
Vandaag is vandaag en morgen is morgen.
leef vandaag. geniet vandaag van alle mooie en minder mooie dingen. Ook dat is leven. En leven moet je koesteren in al zijn glorie. Omarm het leven en ga ervoor.
pff wat een wijze woorden om half 1 s nachts. ;-)
Weltrusten en tot morgen
Nou ja... Ik ga maar eens proberen te slapen en morgen zien we wel weer verder.
Dan kom ik maar weer eens met de zin die ik altijd tegen Mike zeg:
Vandaag is vandaag en morgen is morgen.
leef vandaag. geniet vandaag van alle mooie en minder mooie dingen. Ook dat is leven. En leven moet je koesteren in al zijn glorie. Omarm het leven en ga ervoor.
pff wat een wijze woorden om half 1 s nachts. ;-)
Weltrusten en tot morgen
-
23 Juni 2010 - 23:21
Corry:
SLAAP ZE,
HOOP DAT DE NIEUWE DAG EEN GOEIE DAG GAAT WORDEN
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
