update Michael; samenvatting laatste dagen
Door: KanjerMichael
27 December 2009 | Nederland, Rotterdam
Hier ben ik weer met een nieuwe update.
Afgelopen donderdag 24 december moest Mike naar het ziekenhuis voor het plaatsen van zijn port a cath. We moeten ons om 9 uur melden op de afdeling waar hij opgenomen werd. Om 10 uur mocht hij al naar de ok. Dat was een meevaller eigenlijk. We wisten namelijk niet wanneer hij precies naar de ok mocht. Dat kon 3 uur zijn maar ook 10 uur. Gelukkig voor Mike was dat 10 uur, want hiermee was de kans groot dat hij 's avonds weer naar huis mocht. Van te voren is er nog geprobeerd om bloed af te nemen en een infuus te plaatsen. Die arts was zo aan het knoeien dat het tot 2 maal toe mislukte. Ik moest hem vertellen wat hij klaar moest leggen. Mike weer helemaal in paniek natuurlijk. Prikken is al een grote angst van hem. Na de 2e mislukking is die arts er maar mee gestopt. Gelukkig. Op de ok hadden ze het in 1 keer voor elkaar. Gelukkig!
Toen kregen we een probleem met de medicatie. Mike moet 3x per dag medicatie krijgen. De antibiotica moet 2x per dag en deze tabletten zijn bijna niet kapot te krijgen. Dus de zuster ging regelen dat we alles vloeibaar konden krijgen. Dat was gelukt... toen ging mijn schoonvader naar de apotheek toe om alles af te halen. Wat blijkt?! Op de antibiotica vloeibaar zit een eigen bijdrage van 333 euries per 3 maanden!!!!! Dit terwijl de pillen gewoon volledig vergoed worden. Het ziekenhuis was ook bijzonder verrast en boos. De arts heeft nog met de apotheker gebeld en die vond het ook raar maar het schijnt dat de zorgverzekeraars de vloeibare variant niet willen vergoeden. Dus maandag moet ik eerst maar eens bellen met het zilveren kruis of ze dit vergoeden of dat deze eigen bijdrage blijft staan. Ik vind het belachelijk dat de tabletten vergoed worden en de vloeibare variant niet! Het gaat nergens over. Als de zorgverzekeraar dit niet wil vergoeden dan houden we het maar bij de tabletten. Op zich gaat het wel je moet alleen een half uur van te voren die tabletten oplossen in heet water en dan laten liggen voordat ze toe te dienen zijn. Het is niet zo dat we het niet voor Mike over hebben hoor maar dit gaat te ver. zorgverzekeraars!!!
Oké.... het gal is weer gespuugd....
Mike mag naar boven naar de operatiekamer!
We komen aan in het voorportaal van de ok.... en de anesthesist zegt:"zo Mike.... nu kom je in een ok zeg!! deze is net af en is zeer hi-tech" Alleen het voorportaal was al super om te zien. Nu zag ik ineens een raampje in de ok-deur. Nieuwsgierig als ik van nature ben en ook brutaal vraag ik of ik even door het raampje mag kijken. Wacht maar zegt die man en gooit de deur open! Kijk maar even hoor. Dus ik in de deuropening staan en kijken. Echt super om te zien... Deze ok was zeker hi-tech. Mike die ondertussen al op de tafel lag was ook nieuwsgierig en wilde ook even kijken. Wil jij het ook zien Mike? vroeg de lieve man. Ja echt wel zegt Mike. Nou kom op dan! en zo werd Mike dus de ok opgereden. Hij mocht wakker en wel op de operatietafel gaan liggen. Alles maar dan ook alles werd aan het jochie uitgelegd. Geweldig vond hij het. Hij zei nog dat zijn vrienden hem nooit zouden geloven als hij dit zou vertellen. De anesthesist vertelde hem nog dat dit normaal gesproken niet mocht maar omdat het bijna kerst was mocht Mike dit wel! Nou hij vond dit echt een belevenis!! En dit is ook wel even goed geweest voor zijn vertrouwen! Mike is in slaap gevallen op de OK en ik ben weer naar beneden gegaan. Na een uurtje mocht Stefan hem weer gaan halen. Toen hij weer beneden was (inclusief port a cath en een lumbaalpunctie en chemo in zijn ruggengraat) werd hij gelijk aangekoppeld aan de chemo. Eerst kreeg hij een grote injectiespuit ingespoten met chemo en daarna werd er een infuus aangehangen die in een uur er werd ingepompt. Toen dat er allemaal in zat mocht hij in principe naar huis. Maar.... Toen werd het jochie bizar misselijk. Kotsen... kotsen... kotsen... Om 5 uur zei de zuster dat we nu echt moesten gaan want anders zouden de artsen hem houden en thuis kan ie beter misselijk zijn dan hier hoor. Ze voelde de bui al aankomen en duwde ons eigenlijk naar huis zodat Mike niet hoefde te blijven. Bedankt Ellen! Op de weg naar buiten komen we de oncoloog tegen. Toch nog maar even snel vragen of hij al uitslagen binnen had. Wacht maar even zegt hij en rent het kantoor binnen. Een paar minuten later komt hij met 2 dikke duimen omhoog het kantoor weer uit! Hij heeft goed gereageerd op de prednison en de eerste uitslagen zijn positief!!! Mooi zeg ik... Wij hebben fijne kerstdagen! U ook fijne dagen en wij zijn naar huis. Je hebt gelijk zei de oncoloog... fijne dagen en geniet ervan!!!!!!!! Doen we zeker... riepen we hem nog na! Onderweg naar huis heeft Mike niets anders gedaan dan overgeven en overgeven. Gelukkig had Ellen handdoeken en spuugbakjes meegegeven voor onderweg. De schat.
Eenmaal thuis wilde hij lekker naar zijn bed. Het arme jochie was helemaal van de kaart! Hij zag er ook niet uit! Het leek wel een zombie zo slecht voelde hij zich. Hij is gaan slapen en pas de volgende ochtend weer wakker geworden.
De volgende dag (vrijdag) is hij heel de dag kotsmisselijk geweest en heeft hij als een dood vogeltje op de bank gezeten. Ik hield mijn hart vast voor 2e kerstdag want dan zouden we kerst vieren met de opa's en oma's en oom. Gelukkig viel het mee met de misselijkheid en heeft hij een geweldige dag gehad. We hebben het kado-afpak spel gespeeld, cadeautjes uitgepakt, film gekeken heerlijk gegeten! Gelukkig is het hem gegund dat hij "onbezorgd" kon genieten van de kerst. We hebben vuurwerk afgestoken want ja.... oudejaarsdag moet hij weer onder narcose en chemo dus we weten niet hoe hij er aan toe is dan. Dat kan hij maar gedaan hebben toch?
Chelsea heeft het ook zo naar haar zin gehad en je merkt ook dat ze weer wat rustiger wordt nu Mike en ik weer thuis zijn. Ook voor haar is deze situatie niets! Gelukkig worden de meeste chemo's nu op de poli gedaan dus hoeven we niet meer voor opname naar het ziekenhuis.... of er moet een ontsteking of iets dergelijks ontstaan. (iets wat zeker gaat gebeuren!! volgens de artsen en verpleegsters. Mike gaat op zeker opgenomen worden! Dat is al gezegd) Wanneer??? geen idee!! We gaan het wel meemaken. Voorlopig proberen we te genieten van elke dag die we samen hebben als gezin. Elke goeie dag is er 1! toch?
Maandag moeten we weer naar het ziekenhuis voor chemo maar dat is maandag pas en vandaag is vandaag dus vandaag genieten we!
Het schema van Mike zijn behandelingen ziet er als volgt uit:
28 dec infuus chemo
31 dec infuus chemo + beenmergpunctie en lumbaal punctie onder narcose.
3 jan infuus chemo
6 jan infuus chemo + lumbaal punctie
9 jan infuus chemo
12 jan infuus chemo
15 jan infuus chemo
18 jan infuus chemo + beenmergpunctie en lumbaal punctie onder narcose.
Dit is een behoorlijk programma wat ons kereltje voor de boeg heeft en volgens de geleerden is dit ook bijzonder zwaar voor hem. Hij gaat op zeker zijn haar verliezen en behoorlijk ziek worden.
Hierna krijgen we weer het nieuwe schema met afspraken. Hopelijk voor hem is dit iets minder zwaar maar dat denk ik dus niet... als ik het schema mag geloven.
We gaan het allemaal meemaken en laten het allemaal maar over ons heenkomen. Wat moeten we anders?
Wordt weer vervolgt....
Afgelopen donderdag 24 december moest Mike naar het ziekenhuis voor het plaatsen van zijn port a cath. We moeten ons om 9 uur melden op de afdeling waar hij opgenomen werd. Om 10 uur mocht hij al naar de ok. Dat was een meevaller eigenlijk. We wisten namelijk niet wanneer hij precies naar de ok mocht. Dat kon 3 uur zijn maar ook 10 uur. Gelukkig voor Mike was dat 10 uur, want hiermee was de kans groot dat hij 's avonds weer naar huis mocht. Van te voren is er nog geprobeerd om bloed af te nemen en een infuus te plaatsen. Die arts was zo aan het knoeien dat het tot 2 maal toe mislukte. Ik moest hem vertellen wat hij klaar moest leggen. Mike weer helemaal in paniek natuurlijk. Prikken is al een grote angst van hem. Na de 2e mislukking is die arts er maar mee gestopt. Gelukkig. Op de ok hadden ze het in 1 keer voor elkaar. Gelukkig!
Toen kregen we een probleem met de medicatie. Mike moet 3x per dag medicatie krijgen. De antibiotica moet 2x per dag en deze tabletten zijn bijna niet kapot te krijgen. Dus de zuster ging regelen dat we alles vloeibaar konden krijgen. Dat was gelukt... toen ging mijn schoonvader naar de apotheek toe om alles af te halen. Wat blijkt?! Op de antibiotica vloeibaar zit een eigen bijdrage van 333 euries per 3 maanden!!!!! Dit terwijl de pillen gewoon volledig vergoed worden. Het ziekenhuis was ook bijzonder verrast en boos. De arts heeft nog met de apotheker gebeld en die vond het ook raar maar het schijnt dat de zorgverzekeraars de vloeibare variant niet willen vergoeden. Dus maandag moet ik eerst maar eens bellen met het zilveren kruis of ze dit vergoeden of dat deze eigen bijdrage blijft staan. Ik vind het belachelijk dat de tabletten vergoed worden en de vloeibare variant niet! Het gaat nergens over. Als de zorgverzekeraar dit niet wil vergoeden dan houden we het maar bij de tabletten. Op zich gaat het wel je moet alleen een half uur van te voren die tabletten oplossen in heet water en dan laten liggen voordat ze toe te dienen zijn. Het is niet zo dat we het niet voor Mike over hebben hoor maar dit gaat te ver. zorgverzekeraars!!!
Oké.... het gal is weer gespuugd....
Mike mag naar boven naar de operatiekamer!
We komen aan in het voorportaal van de ok.... en de anesthesist zegt:"zo Mike.... nu kom je in een ok zeg!! deze is net af en is zeer hi-tech" Alleen het voorportaal was al super om te zien. Nu zag ik ineens een raampje in de ok-deur. Nieuwsgierig als ik van nature ben en ook brutaal vraag ik of ik even door het raampje mag kijken. Wacht maar zegt die man en gooit de deur open! Kijk maar even hoor. Dus ik in de deuropening staan en kijken. Echt super om te zien... Deze ok was zeker hi-tech. Mike die ondertussen al op de tafel lag was ook nieuwsgierig en wilde ook even kijken. Wil jij het ook zien Mike? vroeg de lieve man. Ja echt wel zegt Mike. Nou kom op dan! en zo werd Mike dus de ok opgereden. Hij mocht wakker en wel op de operatietafel gaan liggen. Alles maar dan ook alles werd aan het jochie uitgelegd. Geweldig vond hij het. Hij zei nog dat zijn vrienden hem nooit zouden geloven als hij dit zou vertellen. De anesthesist vertelde hem nog dat dit normaal gesproken niet mocht maar omdat het bijna kerst was mocht Mike dit wel! Nou hij vond dit echt een belevenis!! En dit is ook wel even goed geweest voor zijn vertrouwen! Mike is in slaap gevallen op de OK en ik ben weer naar beneden gegaan. Na een uurtje mocht Stefan hem weer gaan halen. Toen hij weer beneden was (inclusief port a cath en een lumbaalpunctie en chemo in zijn ruggengraat) werd hij gelijk aangekoppeld aan de chemo. Eerst kreeg hij een grote injectiespuit ingespoten met chemo en daarna werd er een infuus aangehangen die in een uur er werd ingepompt. Toen dat er allemaal in zat mocht hij in principe naar huis. Maar.... Toen werd het jochie bizar misselijk. Kotsen... kotsen... kotsen... Om 5 uur zei de zuster dat we nu echt moesten gaan want anders zouden de artsen hem houden en thuis kan ie beter misselijk zijn dan hier hoor. Ze voelde de bui al aankomen en duwde ons eigenlijk naar huis zodat Mike niet hoefde te blijven. Bedankt Ellen! Op de weg naar buiten komen we de oncoloog tegen. Toch nog maar even snel vragen of hij al uitslagen binnen had. Wacht maar even zegt hij en rent het kantoor binnen. Een paar minuten later komt hij met 2 dikke duimen omhoog het kantoor weer uit! Hij heeft goed gereageerd op de prednison en de eerste uitslagen zijn positief!!! Mooi zeg ik... Wij hebben fijne kerstdagen! U ook fijne dagen en wij zijn naar huis. Je hebt gelijk zei de oncoloog... fijne dagen en geniet ervan!!!!!!!! Doen we zeker... riepen we hem nog na! Onderweg naar huis heeft Mike niets anders gedaan dan overgeven en overgeven. Gelukkig had Ellen handdoeken en spuugbakjes meegegeven voor onderweg. De schat.
Eenmaal thuis wilde hij lekker naar zijn bed. Het arme jochie was helemaal van de kaart! Hij zag er ook niet uit! Het leek wel een zombie zo slecht voelde hij zich. Hij is gaan slapen en pas de volgende ochtend weer wakker geworden.
De volgende dag (vrijdag) is hij heel de dag kotsmisselijk geweest en heeft hij als een dood vogeltje op de bank gezeten. Ik hield mijn hart vast voor 2e kerstdag want dan zouden we kerst vieren met de opa's en oma's en oom. Gelukkig viel het mee met de misselijkheid en heeft hij een geweldige dag gehad. We hebben het kado-afpak spel gespeeld, cadeautjes uitgepakt, film gekeken heerlijk gegeten! Gelukkig is het hem gegund dat hij "onbezorgd" kon genieten van de kerst. We hebben vuurwerk afgestoken want ja.... oudejaarsdag moet hij weer onder narcose en chemo dus we weten niet hoe hij er aan toe is dan. Dat kan hij maar gedaan hebben toch?
Chelsea heeft het ook zo naar haar zin gehad en je merkt ook dat ze weer wat rustiger wordt nu Mike en ik weer thuis zijn. Ook voor haar is deze situatie niets! Gelukkig worden de meeste chemo's nu op de poli gedaan dus hoeven we niet meer voor opname naar het ziekenhuis.... of er moet een ontsteking of iets dergelijks ontstaan. (iets wat zeker gaat gebeuren!! volgens de artsen en verpleegsters. Mike gaat op zeker opgenomen worden! Dat is al gezegd) Wanneer??? geen idee!! We gaan het wel meemaken. Voorlopig proberen we te genieten van elke dag die we samen hebben als gezin. Elke goeie dag is er 1! toch?
Maandag moeten we weer naar het ziekenhuis voor chemo maar dat is maandag pas en vandaag is vandaag dus vandaag genieten we!
Het schema van Mike zijn behandelingen ziet er als volgt uit:
28 dec infuus chemo
31 dec infuus chemo + beenmergpunctie en lumbaal punctie onder narcose.
3 jan infuus chemo
6 jan infuus chemo + lumbaal punctie
9 jan infuus chemo
12 jan infuus chemo
15 jan infuus chemo
18 jan infuus chemo + beenmergpunctie en lumbaal punctie onder narcose.
Dit is een behoorlijk programma wat ons kereltje voor de boeg heeft en volgens de geleerden is dit ook bijzonder zwaar voor hem. Hij gaat op zeker zijn haar verliezen en behoorlijk ziek worden.
Hierna krijgen we weer het nieuwe schema met afspraken. Hopelijk voor hem is dit iets minder zwaar maar dat denk ik dus niet... als ik het schema mag geloven.
We gaan het allemaal meemaken en laten het allemaal maar over ons heenkomen. Wat moeten we anders?
Wordt weer vervolgt....
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
